Auckland en nog een beetje terug

We zitten nu in de huiskamer bij Ingrid en Paula. Ingrid is Annettes nicht, dochter van tante Truus. Vanochtend al naar the station geweest voor koffie. Dit is een voormalige brandweerkazerne, waar nu oa een cafe in zit. De ontvangst gisteren was geweldig. 3 neven, 2 nichten met partners en een paar kinderen, wachtten ons op op het vliegveld. Daarna naar Ingrid en Paula,s huis en hier nog meer famile. Dus kletsen, borrelen, drinken. Allemaal heel gezellig. We kenden en herkenden zelfs de meesten. Even terug naar Australie. De laatste dagen in Sydney waren geweldig, een prima Airnbn, met aardige hosts, pico bed en nog betere douche, zelfs met een muziekmakende toiletbril. De laatste dag hebben we voor inlevering van de campervan nog een kleine wandeling gemaakt op la Perouse. Dat is nog in Sydney. Dit is the end of the world. Dit  eind van het schiereilandje is ongelooflijk. Het lijkt of hier het land uit de zee is ontstaan. Golven van rots, misschien lava, grote rotsblokken, met de prachtigste okergele, bruine, blauwe, grijze tinten. Hier spatten grote, krachtige, schuimige golven op. Het lijkt of de zee de golven wil terghalen. Onaardse plek, en er was niemand. Misschien wel de mooiste plek totnutoe. Vanaf nu de komende dagen volop familie. Vanmiddag, vanavond een kroeg met Cam, locale bier proeven. Cam is de zoon van Trudy, nicht van Annette, morgen en overmorgen meer familie en donderdag opnieuw een camperreis. Overigens leuke discussie bij Apollo in Sydney. Hun aanbod voor compensatie, vond ik te weinig, dus er is een brief onderweg naar costumerservice. Maar eens zien wat hier uitkomt.