Waaronm rainforest, rainforest heet

Het wordt donker, de lantaarn aan en we genieten nog na. Koffie! Ondertussen schrijf ik dit vanuit Byron Bay, een soort surfers paradise, leuke. Stad waar je je geld kwijt kan aan blote strandjurkjes, dikke ijsjes en waar ik een dure cap koop omdat ik de vorige heb laten liggen....en Willy weather net zo kletst als Piet Paulusma. We hadden gisteren de laatste wandelng bedacht in Lamington np. Nu naar de Coomera falls. We liepen dus weer door dat prachtige woud, nu een andere route. Alles weer netjes aangegeven. Na 2 uur komen we aan bij delookout bij de watervallen. Willy Weather had een mooie dag voorspeld, maar het begon te hozen. Onze fraaie  capes van Xenos kwamen goedvan pas. Annette in blAuw met rode stippen. Ook regen houdt op en even later zaten we op rotsblokken te genieten van boterhammen jam en pindakaas. Op de terugweg nog een keer een bui. Helaas vinden bloedzuigers het ook prima in de regen: Annette had er zo.n 10 op de benen, en 1 op de lip. Die wilde na veel peuteren eindelijk dstoppen met de zoen. Gelukkig geen schade. Ik had ook nog een tick op mojn schouder, ok dat zag er goed uit. Nog meer bijzondere dingen: catbirds, omdat ze mauwen als katten, volgens ons meer als huilende babies. En we zagen een bijzondere gitzwarte glimmende hagedis van zo,n 50 cm. 2x2 exemplaren. Volgens een oudere meneer heel bijzonder, ndemisch voor dit gebied. Hij had er in zijn leven 1 keer eentje gezien. Dus wij trots naar hetteahouse voor extra tart: advies, heavenlycake is echt hemels. Maartje nog meer op internet zoeken! Net voor we thuis waren zagen we nog jonge mensen n een prima strandoutfit het bos ingaan, misschien lopen ze er nu nog!