Stress

kom je uit het relaxte NZ, gebeurt er dit. De counter kon, of wilde,ons niet doorlabelen naar Bali. We vliegen via Sidney. Hier ging het fout. We hadden dus geen boarding pass. We werden via security gestuurd, bij departures, geen air garuda naar Denpasar. Niemand kon wat vinden, allemaal heel vriendelijk, maar wij werden van hort naarher gestuurd. Op het laatst naar de bagage gestuurd, spullen opgehaald en weer op zoek naar garuda. Er is geen overkoepelende informatie die je op weg helpt. Uiteindelijk vindt Annette garuda. We blijken een uur later te vertrekken, maar op de borden kijken ze een half uur vooruit, hoezo toekomstvisie in Ozzieland.. Aardige incheck meneer die ons helpt, ons incheckt, we mogen in een expres path door de douane en security. Annette wordt in de tussentijd 2 keer helemaal gecontroleerd. We zitten nu lui, met een bakje koffie te ontstressen.   Ik moet nog terug naar NZ verhaal. Heb ik al het moois beschreven? Kan niet genoeg zijn. Het land is zolaid back, misschiendat ze daarom, minder modern overkomen. Zo totaal relaxed, ook de familie. We hebben al Annettes neven en nichten, verschillende achterneven en nichten gezien gesproken. Allemaal samen, alleen . Het zijn zulke aardigers. Gek dat je zo snel familiair bent, we hebben zovan ze en met ze genoten. Ze hebben zoveel geregeld, we hebben zoveel samen gedaan,genieten, gekletst, serieuze gesprekken gehad. Je zou er family man van worden.genoeg getrompetterd, we gaan verder .Bali ligt voor ons, vast heel anders.